Schronisko w dolinie Popadyńca – schronisko turystyczne Oddziału Kosowskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT) w Górach Czywczyńskich istniejące w latach 30. XX wieku.
Historia Budynek powstał na potrzeby lwowskiej ekspedycji geologicznej prof. Juliana Tokarskiego z lat 1929–1930 poszukującej w Górach Czywczyńskich złóż manganu. Wzniesiono go w dolinie potoku Popadyniec (lewy dopływ Czarnego Czeremoszu) w pobliżu ujścia do niego potoku Ryżowaty. Położony był u stóp Łostunia i Ryżowatego, na wysokości ok. 1300–1330 m n.p.m. Nie później niż w 1933 roku PTT osiągnęło porozumienie z właścicielem okolicznych terenów – Fundacją Skarbkowską – odnośnie przekazania budynku pod Popadią i bliźniaczego obiektu na Bałtagule na potrzeby turystyki.
Wkrótce rozpoczęto prace porządkowe i adaptacyjne, które trwały przez rok 1934. Zakończyły się one w 1935 roku kosztem 2000 zł. Schronisko oddano do użytku przed jeszcze sezonem narciarskim, 20 grudnia 1935 r. – zgodnie z ustaleniami zjazdu organizacji turystycznych z pierwszej połowy tego roku. Oferowało ono 30 noclegów na łóżkach, podczas gdy ogółem mogło pomieścić ok. 40 osób. Obiekt posiadał stałego dozorcę.