Wojna secesyjna Gdy w początkach 1861 roku wybuchła wojna, Meredith zaciągnął kilkuset ludzi ze swego hrabstwa i utworzył z nich ochotniczy regiment piechoty. Nosił przydomek „Long Sol”, a to ze względu na swój wzrost: 197 cm. Gubernator Oliver Morton mianował Mereditha pułkownikiem i dowódcą 19 Regimentu z Indiany, mimo braku jakiegokolwiek doświadczenia bojowego. Regiment został przetransportowany koleją do Waszyngtonu, gdzie włączono go do Armii Potomaku, tworząc − wraz z trzema regimentami z Wisconsin − sławną później „Żelazną Brygadę”.
Meredith i jego „Hoosierzy”Hoosierami nazywa się mieszkańców stanu Indiana. po raz pierwszy weszli do akcji podczas kampanii w północnej Wirginii w II bitwie nad Bull Run, kiedy to koń Mereditha, zabity pod nim, przygniótł go i połamał kilka żeber. W czasie kampanii marylandzkiej Meredith brał udział w bitwie o Przełęcz Boonsboro, gdzie nagle oznajmił, że jest niezdolny do służby ze względu na wciąż niezagojone obrażenia znad Bull Run i zmęczenie długim marszem z Wirginii. Udał się na odpoczynek do Waszyngtonu, a tymczasem jego zastępca, podpułkownik Alois Bachman, zginął prowadząc ludzi do ataku przez pole kukurydzy nad Antietam. Według gen.-bryg.