Fiodor Iwanowicz Drewicz (ros. Федор Иванович Древич, trans. Fiodor Iwanowicz Driewicz) – rosyjski oficer i generał, biorący udział w wojnie rosyjsko-tureckiej (1787–1792), walkach w Polsce przeciwko insurekcji kościuszkowskiej i wojnach napoleońskich.
Życiorys Syn Iwana Drewicza, pruskiego i rosyjskiego oficera, ziemianina z guberni witebskiej, biorącego udział w walkach w Polsce przeciwko konfederatom barskim.
W dniu zapisany został do konnego pułku lejb-gwardii, potem, od , w stopniu kapitana w Dnieprowskim Pułku Piechoty. W 1788-1789 brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej, a w 1794 walczył w Polsce przeciwko insurekcji kościuszkowskiej. W 1795 przeniesiony w stan spoczynku w stopniu majora. Od ponownie przyjęty do służby w stopniu podpułkownika na stanowisko adiutanta generała Friedricha von Buxhoevedena. W 1808 walczył w wojnie przeciwko Szwecji, otrzymał order św. Anny III klasy i św. Włodzimierza IV klasy z kokardą. Od służył w Finlandzkim Pułku Dragonów, od był dowódcą tego pułku, otrzymał stopień pułkownika. We wrześniu 1812 wraz z pułkiem służył w korpusie gen. Fabiana von Steinheila w Rewlu, uczestniczył w walkach pod Rygą, Połockiem i bitwie nad Berezyną.
W 1813 w oddziale gen.