W wyniku tego natknął się na opór niemieckich historyków, w szczególności zwolenników Leopolda von Ranke. Georg von Below, Max Lenz i Felix Rachfahl zarzucali mu niechlujny sposób cytowania źródeł. Do kolejnych jego przeciwników zaliczają się Hans Delbrück, Friedrich Meinecke, Hermann Oncken, Max Weber i Gustav Schmoller. Jeszcze mocniejszym zarzutem był pozytywizm i materializm, ponieważ jego pierwszy tom Deutsche Geschichte otrzymał życzliwą recenzję socjaldemokratycznego historyka Franza Mehringa.
W koncepcji historii powszechnej Lamprechta i jego podstawowej teorii psychogenezy można w końcu zauważyć wpływ narodowej psychologii Wilhelma Wundta. Tak więc Lamprecht doszedł do teorii, że historyczny rozwój świadomości narodowej powstał w kilku etapach na przestrzeni wieków.