Huta Stara – nieistniejąca wieś na Wołyniu, w dzisiejszym rejonie bereźneńskim obwodu rówieńskiego na Ukrainie.
Historia Wieś Stara Huta należała do najstarszych polskich osad puszczańskich na tzw. Zasłuczu i powstała prawdopodobnie w XVIII w.
Nazwa „Huta” pochodziła zazwyczaj od miejsca, w którym wytapiano kiedyś żelazo z miejscowych rud darniowych (bagiennych, torfowych) w prymitywnych dymarkach, karczując lasy, produkując smołę i potasz (popiół).
W zapisach ksiąg metrykalnych z XIX w. występuje jako Huta Sieliska w parafii Niewirków, gminie Międzyrzecz (Meżyrycz), powiat Równe, gubernia wołyńska. Po I wojnie światowej włączona do nowo powstałej gminy Ludwipol w powiecie kostopolskim. Według spisu ludności z 30.09.1921 r. występuje jako wieś Huta Stara, gdzie było 66 zagród z 432 mieszkańcami, z tego 423 Polaków.
W czasach II Rzeczpospolitej wieś leżała w gminie Ludwipol powiatu kostopolskiego. Od 1921 r. w Hucie istniała 4-klasowa szkoła podstawowa, a wieś ta była znana jako ośrodek kultury polskiej na Zasłuczu. W skład Huty Starej wchodziły przysiółki: Stara Huta Lewandówka 34 domy, Stara Huta Kolonia 29 domów, Stara Huta Zarzecze 24 domy, Stara Huta Bogudzięka 47 domów.