W powstaniu warszawskim został przydzielony jako radiotelegrafista radiostacji „Wanda” 23A na Żoliborzu (I Obwód „Żywiciel” Okręgu Warszawa Armii Krajowej – kompania sztabowa – pluton 228). W czasie walk był ranny. Po upadku powstania na Żoliborzu w niemieckiej niewoli, m.in. w stalagach: III A Luckenwalde, XB Sandbostel, oflagu XC w Lubece. 2 maja 1945 roku uwolniony przez wojska brytyjskie.
11 maja 1945 roku zameldował się w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza, przydzielony do bazy Polskich Sił Powietrznych w Dunholme Lodge. Awansowany na stopień porucznika 20 lutego 1946 roku. Zdemobilizowany 20 września 1947.
Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Wstąpił do Royal Air Force, służył na Cyprze, następnie w Rodezji, Singapurze oraz na Borneo. Przeszedł na emeryturę w roku 1973. Zmarł 20 kwietnia 1988 roku w Folkestone. Jego prochy zostały rozsypane na Hawkinge Cemetery.
W 1946 roku ożenił się z Janiną Madej (ur. 1923), z którą miał dwoje dzieci: Wandę (ur. 1947) i Andrzeja (ur. 1950).
Był autorem wspomnień pt. Czemu nie?