thumb|Działacze Żegoty w kwietniu 1946. Od prawej siedzą: Piotr Gajewski, Marek Ferdynand Arczyński, Władysław Bartoszewski, Adolf Berman, Tadeusz Rek thumb|Grób Piotra Gajewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Piotr Gajewski (ur. 29 czerwca 1902 w Warszawie, zm. 24 marca 1975 tamże) – polski polityk socjalistyczny, działacz związkowy, wiceprzewodniczący Centralnej Rady Związków Zawodowych (1956–1968), przewodniczący Komitetu Centralnego RPPS (1943), poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947), na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) oraz na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji (1957–1972).
Życiorys Syn Franciszka. Po ukończeniu sześciu klas gimnazjum był uczniem w zakładzie zegarmistrzowskim w Warszawie. Od 1920 należał do Polskiej Partii Socjalistycznej. W latach 1923–1925 odbywał służbę wojskową w Dęblinie, później był zegarmistrzem, a potem kontrolerem biletów tramwajowych. W 1925 wstąpił do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, przewodniczący kół „Jerozolima” i „Śródmieście”. Od 1929 działacz Związku Pracowników Komunalnych i Instytucji Użyteczności Publicznej w Polsce, w latach 1934–1939 przewodniczący Warszawskiego Oddziału Tramwajarzy Związku Pracowników Komunalnych i Instytucji Użyteczności Publicznej, od 1936 skarbnik w ich Zarządzie Głównym, od 1938 wiceprzewodniczący ZG.