Drugi mąż Stanisławy Tarnawieckiej, Ludwik Baldwin-Ramułt, mieszkał jednak tutaj do swojej śmierci w 1929 roku, a jego dzieci z pierwszego małżeństwa także zażądały udziału w spadku. W latach 20. zarządcą dóbr w Bykowcach był zmarły w 1928 Jan Spanily (mąż miejscowej nauczycielki Marii Spanily). Płanetowie byli właścicielami majątku do wybuchu II wojny światowej. W latach 1929–1930 przeprowadzili gruntowny remont dworu. W 1939 do dworu w Bykowcach był przypisany jako administrator Eugeniusz Nowak.
Po II wojnie światowej został częściowo rozebrany. W 1971 trwały prace konserwacyjno-remontowe dworu. W 1976 był poddany remontowi. W okresie PRL zabudowania użytkowało państwowe gospodarstwo rolne. W latach 70. XX wieku w zabudowaniach dworu działała kawiarnia „Pod kuźnią”. W latach 80. XX wieku w pomieszczeniach dworu stworzono należące do PGR przedszkole.
W późniejszych latach budynek pozostawał nieużytkowany. Na początku XXI wieku dwór pozostał bez właściciela, a pełnienie zarządu nad budynkiem podjął Oddział Terenowy Agencji Nieruchomości Rolnych w Rzeszowie. Został zawarta umowa dzierżawy dworu na okres 12 lat do 2015.