Grigorij Iwanowicz Bojarinow, ros. Григорий Иванович Бояринов (ur. 15 listopada 1922 we wsi Sukromla w obwodzie smoleńskim, zm. 27 grudnia 1979 w Kabulu) – radziecki dowódca wojskowy, kandydat nauk wojskowych, pułkownik KGB, dowódca ataku na pałac Amina w Kabulu (1979), Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Miał wykształcenie średnie, od 1940 służył w Armii Czerwonej, w 1941 skończył oficerską szkołę piechoty w Swierdłowsku. Dowódca plutonu moździerzy na Froncie Północno-Zachodnim w wielkiej wojnie ojczyźnianej, w styczniu 1942 ranny, od 1942 członek partii komunistycznej. Od lutego 1942 służył w 9 pułku ochrony tyłów NKWD na Froncie Leningradzkim, Północno-Zachodnim i 2 Froncie Nadbałtyckim, zastępca szefa sztabu batalionu. Pod koniec wojny szef sztabu pogranicznej komendantury, od 1945 zastępca szefa sztabu – szef wydziału służby 106. oddziału pogranicznego Północno-Zachodniego Okręgu Pogranicznego w Tallinie, brał udział w zbrojnym zwalczaniu partyzanckich antykomunistycznych oddziałów tzw. Leśnych Braci w Estońskiej SRR.