Schronisko PTT na Niżnej – schronisko turystyczne, które było położone w Gorganach, w dolinie Zubrynki na wysokości ok. 1150 m n.p.m.. Zlikwidowane w latach 30. XX wieku.
Historia Budynek znajdował się na południowych stokach Doboszanki, poniżej Połoniny Niżnej – w miejscu, w którym szlak turystyczny z Doboszanki przecinał dolinę Zubrynki. Powstał prawdopodobnie w 1927 roku jako leśniczówka. Oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Stanisławowie w 1929 roku rozpoczął jego urządzanie i dostosowywanie do potrzeb ruchu turystycznego. Pierwsi turyści mogli korzystać z obiektu w 1930 roku. Obok postawiono szopę dla stróża. Schronisko nie było w pełni zagospodarowane, posiadało natomiast stałego dozorcę (strażnika łowieckiego), który spędzał w nim lata i zimy. Klucze do obiektu znajdowały się w siedzibie Oddziału PTT w Stanisławowie oraz w jego kołach w Nadwórnej i Jaremczu. W 1931 do schroniska doprowadzono drogę jezdną z doliny Doużyńca (z gajówki Sołoniec przez przełęcz Stoły). Schronisko odnowiono i częściowo rozbudowano w 1932 roku.
Budynek podzielony był na dwie izby. Według danych z różnych okresów oferował 10–25 miejsc na pryczach i do 30 miejsc noclegowych na siennikach na poddaszu. Pojemność schroniska w zimie zmniejszała się do ok.