mały|Grób Stanisława Dmowskiego na cmentarzu komunalnym Północnym Stanisław Dmowski (ur. 5 listopada 1926 w Dmochach, zm. 3 lutego 2007 w Warszawie) – polski prawnik, sędzia, orzekający m.in. w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego (1972–1996), autor publikacji prawniczych.
Życiorys W 1952 ukończył studia prawnicze na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1951 był aplikantem sądowym w ramach Sądu Wojewódzkiego w Lublinie. W 1952 został asesorem, a w 1953 sędzią Sądu Powiatowego w Lublinie. W tym samym roku został przewodniczącym Wydziału Zamiejscowego w Janowie Lubelskim Sądu Powiatowego w Kraśniku i wiceprezesem tego Sądu. W 1955 objął stanowisko sędziego Sądu Wojewódzkiego w Zielonej Górze. W 1968 przeszedł na delegację do Departamentu Nadzoru Sądowego Ministerstwa Sprawiedliwości.
W maju 1972 uchwałą Rady Państwa został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, pełnił od 1984 funkcję przewodniczącego wydziału problemowego. Był również rzecznikiem Sądu Dyscyplinarnego Wyższego i Najwyższego Sądu Dyscyplinarnego. Od maja do września 1995 tymczasowo kierował Izbą Cywilną, gdy prezes SN Stanisław Rudnicki pełnił obowiązki pierwszego prezesa Sądu Najwyższego.