Hiawatha (org. Hiawatha) – amerykański film przygodowy z 1952 roku w reż. Kurta Neumanna na podstawie poematu Henry’ego Wadswortha Longfellow'a pt. The Song of Hiawatha.
Fabuła Tytułowy Hiawatha to wojownik północnoamerykańskiego, indiańskiego plemienia Odżibwejów. Plemię to od lat żyje zwaśnione ze swoimi sąsiadami – Dakotami i Illinoisami. Decyzją starszyzny plemiennej Hiawatha wraz z dwoma towarzyszami zostaje wysłany na ziemię Dakotów celem nawiązania przyjaznych stosunków. Podczas wędrówki trzej towarzysze, aby jak najlepiej wykonać swoją misję, postanawiają rozdzielić się. Samotny Hiawatha zostaje znienacka zaatakowany przez niedźwiedzia. Z opresji ratuje go Dakota – wyrabiacz strzał imieniem Lakku. Zabiera go do obozu Dakotów i powierza swojej pięknej córce Minnehaha aby go pielęgnowała. Młodzi szybko zakochują się w sobie. Hiawatha podczas pobytu w obozie Dakotów przekonuje się, że ci nie żywią wrogich zamiarów wobec Odżibwejów i pragną pokoju. Odchodzi ku swoim z trzema strzałami wykonanymi przez Lakku jako prezent dla wodza Odżibwejów Megissagłoany i obietnicą powrotu dla Minnehahei. Jednak nie wszyscy wojownicy plemienia Odżibwejów pragną pokoju. Kilku z nich pod wodzą Papakiłisa dąży ku wojnie z sąsiednimi plemionami. Dzięki niej liczą na chwałę i zaszczyty.