Salomon (Szelomo) ben Mojżesz (Mosze) ha-Lewi Alkabec (hebr. שלמה אלקבץ; ur. 1505 w Salonikach; zm. 1584 w Safedzie) – rabin, kabalista, czynny w XVI wieku w Safedzie w Palestynie. Zasłynął jako poeta.
Życiorys Salomon Alkabec urodził się w Salonikach w Grecji, będącej wówczas częścią Imperium osmańskiego. Jego rodzice byli Żydami, wygnanymi edyktem z Alhambry z Hiszpanii. Młody Salomon był uczniem znanego kabalisty rabina Józefa Ta’itacaka. W 1529 roku ożenił się z córką bogatego kupca, Izaaka Kohena. Następnie wyjechał do Adrianopola w północno-zachodniej Turcji, gdzie spotkał się ze słynnym rabinem Józefem Karo. Uważa się, że w tym okresie ukończył pisanie swojej pierwszej książki, „Menot ha-Lewi”. W kolejnych latach skupił się na pisano kolejnych dzieł, będących komentarzami ksiąg Tanach. To właśnie podczas pobytu w Adrianopolu napisał najwięcej książek i zaczął pisać poezję. Pod wpływem tajemniczego mistycznego widzenia, Salomon podjął decyzję o przeniesieniu się do Ziemi Izraela i w 1535 roku zamieszkał w mieście Safed w Górnej Galilei. Było to wówczas centrum kabały. Pod wpływem mistycyzmu nauk kabały, pisał kolejne wiersze liturgiczne. Razem z naukami słynnych kabalistów z Safedu, były one rozpowszechniane po całej diasporze.