Stefan Konieczniak pseud. Maciej, Lucjan, Marcin, Marynarz, Nakonieczny, Tomek (ur. 15 lipca 1892 w Karczmiskach, zm. 20 marca 1968 w Poznaniu) – działacz polskiego, rosyjskiego, francuskiego i hiszpańskiego ruchu komunistycznego, funkcjonariusz Czeki, Milicji Obywatelskiej i aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys W 1904 wyjechał do Kijowa, 1905–1908 był pomocnikiem kuchennym na statku pasażersko-handlowym, później górnikiem w kopalni węgla w Donbasie, a po powrocie do Kijowa został stolarzem. Związany z kółkiem marksistowskim, w 1911 na 3 miesiące uwięziony w związku z zabójstwem Piotra Stołypina, po zwolnieniu pracował w kijowskiej stoczni rzecznej. W sierpniu 1914 zmobilizowany do rosyjskiej armii, w grudniu 1914 ranny i wzięty do austriackiej niewoli. Po rewolucji lutowej 1917 zbiegł do Odessy, brał udział w rewolucji październikowej, a później w wojnie domowej w Rosji jako marynarz Floty Czarnomorskiej. Uczestnik walk przeciw wojskom atamana Petlury na Ukrainie i wojskom Kołczaka na zachodniej Syberii. Członek Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików). Po zakończeniu wojny domowej I-IV 1921 był funkcjonariuszem Czeki w Winnicy, skończył kilkumiesięczny kurs Czeki w Charkowie. W grudniu 1921 wrócił do Polski i po przekroczeniu granicy został aresztowany i uwięziony w Równem, potem w Łucku i Lublinie.