19 października 1872 został wybrany i wyświęcony na metropolitę welesko-strumickiego w strukturach powołanego dwa lata wcześniej Egzarchatu Bułgarskiego. Szybko stracił autorytet i wpływ wśród wiernych, gdy nie przeciwstawił się żądaniom władz, by przekazać jedną z cerkwi w Welesie parafii etnicznie greckiej, jak również gdy nie poparł dążeń Bułgarów do usunięcia ze Strumicy hierarchy greckiego. W 1875 wyjechał do Konstantynopola, gdzie zasiadał w Świętym Synodzie Egzarchatu Bułgarskiego. Ostatnie lata życia z powodu choroby spędził w Monasterze Arapowskim, tam też zmarł.
Autor tekstów literackich, artykułów i przekładów podpisywanych pseudonimem Damaskin Rilec, który przyjął od monasteru, w którym został mnichem. Pisał w językach bułgarskim i greckim. Przekładał również z języka greckiego żywoty świętych, m.in. żywot Jana Rylskiego napisany w 1836 przez Neofita (Bozwelego).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1817 Kategoria:Zmarli w 1878 Kategoria:Biskupi Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego Kategoria:Absolwenci seminarium duchownego na Chalki