Kazimierz Krawczyk pseud. Czarny (ur. 20 lutego 1883 w Pyszkowie, zm. 13 kwietnia 1967 w Łodzi) – polski działacz socjalistyczny i komunistyczny.
Skończył 2 klasy szkoły podstawowej i pracował w fabryce włókienniczej w Zduńskiej Woli, gdzie w 1905 wstąpił do PPS. Początkowo był łącznikiem, a od 1906 członkiem bojówki PPS. Aresztowany i na 13 miesięcy uwięziony w Sieradzu za udział w zamachu na funkcjonariusza policji Łukjanowicza. Skazany na 4 lata zesłania do Kraju Angarskiego na Syberii, skąd po 1,5 roku zbiegł, wrócił do Łodzi i pracował w fabryce wyrobów wełnianych. Działacz PPS-Lewicy, organizator strajku w swojej fabryce. W kwietniu 1907 agitował robotników do udziału w demonstracji pierwszomajowej, 1 V zorganizował pochód, za co został aresztowany, ponownie uwięziony w Sieradzu i 27 czerwca 1908 rozkazem ministra spraw wewnętrznych Rosji zesłany na 4 lata do Kraju Turuchańskiego na Syberii pod nadzór policji.