Gheorghe Manu (ur. 26 lipca 1833 w Bukareszcie, zm. 16 maja 1911 tamże) – rumuński generał i polityk. W okresie od 5 listopada 1899 do 15 lutego 1891 premier Rumunii, wielokrotny minister wojny z ramienia Partii Konserwatywnej. Przewodniczący Izby Deputowanych w okresie od 26 lutego 1892 do 24 października 1895. Uczestnik wojny rosyjsko-tureckiej (1877–1878).
Życiorys Edukacja i kariera wojskowa Urodził się w starej rodzinie bojarskiej – jego ojciec, Ion Manu, był kajmakamem Muntenii, a matka Ana pochodziła z potężnego rodu Ghica. Początkowo zdobywał wykształcenie w kraju, po czym w wieku 14 lat wyjechał do Prus by podjąć studia w szkole kadetów w Poczdamie. Ukończywszy naukę w 1853 roku za zgodą rządu rumuńskiego wstąpił do armii pruskiej w stopniu podporucznika by kontynuować specjalizację w 1 Pułku Artylerii Polowej Gwardii w Berlinie. We wrześniu 1858 roku wrócił do kraju, gdzie powierzono mu za zadanie reorganizację rumuńskiej artylerii. Równolegle rozpoczął karierę wykładowcy w Szkole Wojskowej w Bukareszcie. Jego służba wojskowa charakteryzowała się licznymi przerwami, ze względu na zaangażowanie w życie polityczne. Po raz pierwszy zrezygnował ze służby czynnej w 1869 roku będąc w stopniu pułkownika.