Ten temat rozwinie twórczo jeszcze w tym samym stuleciu Boecjusz.

Recepcja Z pism Symplicjusza szczególne znaczenie dla filozofii średniowiecznej miał jego komentarz do Kategorii. W X wieku jego komentarze zostały przełożone na arabski. Komentarz do Fizyki i Encheiridionu znał Al-Kindi (zm. 870), który w swojej etyce przejął od Symplicjusza poglądy stoickie. Komentarz do Fizyki znał również Al-Farabi (zm. 950). W oparciu o Symplicjusza Yahya ibn Adi (893-974) napisał swój komentarz do Kategorii. Szedł za nim również w swej interpretacji Arystotelesa Ibn al-Tayyib (zm. 1043). Bizantyńczycy korzystali głównie z argumentów logicznych i psychologicznych Symplicjusza. Znał jego pisma Focjusz (ok. 810-891), a Nicefor Blemmydes (1197-ok. 1272) korzystał z komentarzy do Fizyki i O niebie.

Na Zachód trafiły pisma Symplicjusza za pośrednictwem arabskim. Wilhelm Moerbecke przetłumaczył w połowie XIII wieku komentarz do Kategorii i O niebie. Z obydwu przekładów korzystał Tomasz z Akwinu, sięgając do komentarza do Kategorii po terminologię. Z Kategorii Symplicjusza korzystali również Henryk z Gandawy, Aegidius Colonna Romanus i Jan Duns Szkot. Z komentarza do O niebie korzystał z kolei Robert Grosseteste. W XVI wieku idee Symplicjusza dotyczące miejsca zainspirowały Francesco Patrizziego (1529-1579) do stworzenia jego doktryny miejsca i światła.

Lista dzieł Symplicjusza