Ze względu na zimną wojnę likwidacja „komunistów” spotkała się z aprobatą państw zachodnich.
W wielu regionach Indonezji armia rekrutowała cywili, którzy mieli przeprowadzać egzekucje. Organizowano paramilitarne grupy, zapewniając im podstawowe szkolenie i wojskowe wsparcie. Znaczną część członków tych paramilitarnych grup stanowili gangsterzy. Drobni przestępcy, parający się wymuszeniami i nielegalną dystrybucja biletów do kina, zostali przywódcami szwadronów śmierci. Pośród nich byli główni bohaterowie filmu Anwar Congo i Ali Zulkadry. Ten pierwszy jest osobiście odpowiedzialny za około 1000 morderstw, w większości dokonanych przez uduszenie drutem.
Od czasu masakry rząd Indonezji oficjalnie uznaje eksterminację komunistów za patriotyczną walkę, a gangsterzy i paramilitarne grupy, którzy brali w nich udział, ogłoszeni zostali bohaterami. Do tej pory cieszą się przywilejami i władzą. Anwar Congo uważany jest za jednego z ojców założycieli prawicowej, paramilitarnej organizacji Pemuda Pancasila, która wyłoniła się ze szwadronów śmierci. Pemuda Pancasila ma ogromny wpływ na polityczny kształt Indonezji – należą do niej m.in. członkowie rządu.