Fleischhacker starał się przekonać Kąkolewskiego, że jego praca tam nie różniła się niczym od wykonywanej obecnie, czego dowodził, pokazując mu wzory formularzy używanych przez niego w pracy naukowej (które w jego ocenie w ogóle się nie różniły). Nie okazał także poczucia winy i nie miał sobie z tego powodu nic do zarzucenia, twierdząc:

W latach siedemdziesiątych, wraz z Begerem i Wolfem-Dietrichem Wolffem, Fleischhacker stał się obiektem dochodzenia, którego przedmiotem była jego działalność w Auschwitz. Nie wniesiono jednak aktu oskarżenia, a dochodzenie wkrótce umorzono ze względu na brak wystarczających dowodów mających świadczyć o współudziale oraz wiedzy na temat działalności w badaniach rasowych w Oświęcimiu. Proces wszczęto wówczas jedynie przeciwko BegerowiPringle, The Master Plan, s. 316 i 317.

Przypisy

Bibliografia

Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich - Wer war was vor und nach 1945, Frankfurt am Main, 2. Auflage: Juni 2007, S. 155. Hans-Joachim Lang: Die Namen der Nummern. Wie es gelang, die 86 Opfer eines