W roku 1916 Związek Buddyjskiej Młodzieży Męskiej () rozpoczął kampanię na rzecz przestrzegania zakazu noszenia butów na terenie obiektów sakralnych. Zainspirowało to wybitnego duchownego buddyjskiego Ledi Sayadawa do napisania traktatu pod tytułem „O niestosowności noszenia butów na terenie pagód” (), który zdobył duży oddźwięk społeczny i spowodował masowe poparcie dla akcji. Zmusiło to władze brytyjskie do wprowadzenia cenzury prasy, której zakazano poruszania tej kwestii. Gdy 4 października 1919 r. doszło do ataku mnichów na noszących buty Europejczyków w MandalajMnisi próbowali usunąć turystów używając metalowych prętów, mieczy i pałek. Jeden z Anglików uszedł ze zranionym nosem i policzkiem, a Angielce złamano nogę., kolonialny rząd nakazał zarządcom pagód usuwanie niewłaściwie ubranych osób z ich terenu; wyjątek uczyniono dla policjantów i żołnierzy na służbie, co bardzo oburzyło Birmańczyków. Brytyjczycy przyjęli to zarządzenie, jako upokorzenie i zaczęli unikać odwiedzania takich atrakcji turystycznych, jak Pagoda Szwedagon. Z kolei dla Birmańczyków to pierwsze ustępstwo na rzecz ich uczuć oznaczało moralne zwycięstwo nad Imperium brytyjskim. Była to też pierwsza tak powszechna manifestacja birmańskiego nacjonalizmu.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kultura w Mjanmie Kategoria:Historia Mjanmy Kategoria:Imperium brytyjskie