Włodzimierz Lewik (ur. 8 kwietnia 1905 w Krakowie, zm. 19 października 1962 w Warszawie) – polski poeta, tłumacz i krytyk literacki.
W okresie międzywojennym związany był ze Lwowem, gdzie studiował polonistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza i debiutował jako poeta w 1926 roku. Pracował w Wydawnictwie Zakładu Narodowego im. Ossolińskich (1930–1934, 1936–1939), a ponadto współpracował z kilkoma czasopismami, publikując w nich między innymi swoje wiersze, recenzje i przekłady, oraz z Polskim Radiem.
Walczył w kampanii wrześniowej, resztę wojny spędził w niemieckiej niewoli. W latach 1945–1950 przebywał na terenie Niemiec, pracując w polskich organizacjach lub oficjalnych przedstawicielstwach. Po powrocie do kraju został zatrudniony w Państwowym Instytucie Wydawniczym, od 1956 roku kierował w jego ramach redakcją literatury angielskiej.
Tłumaczeniem literatury pięknej zajmował się już w okresie międzywojennym, przy czym swoje ówczesne przekłady publikował w prasie. Po wojnie rozwinął szeroką działalność translatorską, obejmującą utwory między innymi Williama Shakespeare’a, George’a Byrona, Oscara Wilde’a czy Bertolta Brechta. Tłumaczył także fragmenty poetyckie z utworów prozą, jak to było w przypadku Hobbita oraz tomu I–II Władcy Pierścieni J.R.R.