Taiyuan Fu (, Tàiyuán Fū; kor. 태원부 T’aewon Pu; jap. Taigen Fu; wiet. Thái Nguyên Fú; ur. 868, zm. 937) – chiński mistrz chan związany z tradycją południowej szkoły chan.
Życiorys Na początku swojej praktyki buddyjskiej zainteresowany był naukami doktrynalnymi i wykładał Sutrę Mahaparanirvany. Pewnego razu, gdy wygłaszał wykład w klasztorze Guangxiao, słuchała go grupa mnichów chan. Kiedy Taiyuan wykładał nauki sutry o dharmakai mnisi ci wybuchnęli śmiechem, co wprowadziło Taiyuana w stan konsternacji. Później Taiyuan poprosił tych mnichów o wyjaśnienie, gdzie popełnił błąd. Mnisi poradzili mu, by siadł w medytacji i pozwolił odejść wszelkim jego ideom dobra i zła. Taiyuan postąpił za ich poradą i siedział wytrwale, i pod koniec całonocnej sesji medytacyjnej osiągnął nagle oświecenie, po usłyszeniu dźwięku młotka uderzającego w gong.
Po tym wydarzeniu rozpoczął wędrówkę po wielu klasztorach chan i jego reputacja jako biegłego w chanie zaczęła się szerzyć w kraju.