Stanisław Nowosielski (ur. 6 września 1906 w Popławach, zm. 1 listopada 1976) – polski fizyk, specjalista w dziedzinie radioelektroniki, profesor Politechniki Warszawskiej, jeden z twórców polskiej fizyki medycznej.
Życiorys Dzieciństwo i studia Stanisław Nowosielski urodził się w roku 1906 we wsi Popławy koło Pułtuska. Ukończył Gimnazjum im. Piotra Skargi, jedną z najstarszych szkół średnich w Polsce. W następnych latach studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej; należał do akademickiego stowarzyszenia Legion Młodych.
Zdobywanie doświadczenia zawodowego Po ukończeniu studiów w roku 1936 pracował początkowo w warszawskiej Fabryce Aparatów Elektrycznych K. Szpotański i S-ka. W roku 1938 został zatrudniony w Centrali Zaopatrzenia Instytucji Ubezpieczeń Społecznych na stanowisku kierownika Warsztatów i Renowacji Aparatów Rentgenowskich i Elektromedycznych, a od roku 1939 – również w czasie okupacji niemieckiej (do chwili wybuchu powstania warszawskiego) – był kierownikiem Sekcji Aparatów Elektromedycznych.
Okres 1945–1948 W pierwszych miesiącach po zakończeniu II wojny światowej pracował ponownie w Ubezpieczalni Społecznej i brał udział w odbudowie Zakładu Rentgenowskiego w działającym już od lutego 1945 roku Szpitalu na Solcu (wówczas Szpital Miejski Nr 8).