Dominium rybnickie – majątek dziedziczny na Górnym Śląsku, istniejący w latach 1532–1788, w obrębie księstwa raciborskiego w Monarchii Habsburgów (do 1742), a potem Królestwa Prus (1742–1788).
Gdy w 1532 roku bezpotomnie zmarł Jan II Dobry, który był ostatnim przedstawicielem opolsko-raciborskiej linii Piastów Śląskich, Habsburgowie – władający ówcześnie całym Śląskiem – przekazali księstwo opolsko-raciborskie Jerzemu Hohenzollernowi. Ten zaś, jeszcze w tym samym roku, wydzielił z księstwa miasto Rybnik wraz z okolicznymi miejscowościami, tworząc zastaw, który nadawano różnym rodom śląskim, czeskim lub austriackim. Znajdował się on w granicach księstwa raciborskiego i był lokalnym centrum dla pobliskich miejscowościB. Kloch, W Koronie Czeskiej 1526–1740, [w:] "Rybnik. Dzieje miasta i jego dzielnic", t.1, Rybnik 2017, s. 225–230. Stąd też czasami w literaturze można spotkać potoczne zwroty państwo, władztwo lub dominium na określenie tego okręgu znajdującego się w księstwie raciborskim.