Po wyborze Karola Wojtyły na papieża wielokrotnie kontaktował się z nim podczas nagrywania jego wystąpień dla radia.

W 1980 został przeniesiony w zakonie jezuitów z Rzymu do Paryża i rozpracowywał opozycję polską we Francji. W tym czasie wykładał w Meudon Centre Russe, jezuickim ośrodku zajmującym się nauczaniem języka i kultury rosyjskiej, był także współpracownikiem redakcji wydawnictwa Editions Spotkania, wówczas zaznajomił się z jego szefem, Piotrem Jeglińskim. W Paryżu tworzył i współpracował przy emigracyjnym piśmie „Libertas”. Absolwent jezuickiej uczelni Centre Sèvres w tym mieście. W tym czasie, mimo przeniesienia do Francji, nadal bywał w Watykanie. W 1984 nagle opuścił Francję, przed końcem 10-letniego okresu poprzedzającego nadanie święceń odmówił ich przyjęcia i wystąpił z zakonu.

Powrócił do Polski, rozpoczął współpracę ze Stronnictwem Demokratycznym, został redaktorem wydawanych przez SD pism „Epoka” i „Myśl Demokratyczna”. Jego biogram w tygodniku „Polityka” podaje, iż w latach 1970–1989 był publicystą w periodykach „Chrześcijanin w świecie”, „Życie Literackie” i „Tygodnik Demokratyczny”.