Nadzieja (Nadieżda) Padlewska (ur. w Słucku, zm. 12 września 1967 w Katowicach) – polska pianistka i pedagog.
Życiorys Urodziła się w Słucku na Białorusi w rosyjskiej rodzinie Michaiła Berenstwieniewa i Julii z Kryłowów. W 1901 w Petersburgu ukończyła gimnazjum św. Katarzyny, a w 1908 studia pianistyczneUkończone ze złotym medalem. w konserwatorium u Z. Małoziomowej. Następnie w latach 1908–1910 u Leopolda Godowskiego w Wiedniu i Berlinie. Od 1902 do 1908 była nauczycielką muzyki w gimnazjum w Petersburgu, a w latach 1911–1914 w Moskwie. Od 1913 w większych miastach Rosji występowała z koncertami. W latach 1914–1922 w konserwatorium w Jekaterynosławiu prowadziła wyższy kurs pianistyczny.
W 1922 wraz z mężem Leonem Julianem PadlewskimPolski bakteriolog, poślubiony w 1910 roku. oraz synami Jerzym i Romanem repatriowała się do Polski, a po krótkim pobycie w Warszawie zamieszkała w Poznaniu. W Poznaniu założyła prywatną szkołę muzyczną (1924–1939), w której jej uczniem był m.in. Kazimierz Nowowiejski (późniejszy pianista i krytyk muzyczny). Prowadziła w Poznaniu oraz w wielu miastach polskich ożywioną działalność koncertową.