thumb|150px|„Płachta Zygalskiego” z powieloną 4-krotnie matrycą thumb|150px|Polski kryptolog i wynalazca płacht – Henryk Zygalski. thumb|250px|Nałożone na siebie dwie płachty Zygalskiego. Ekspozycja w brytyjskim muzeum w Bletchley Park mały|Płachty Zygalskiego na ekspozycji stałej Centrum Szyfrów Enigma w Poznaniu Płachta Zygalskiego – arkusz perforowanego papieru służący jako nośnik danych. Używany przez polskich kryptologów do dekodowania zaszyfrowanych komunikatów niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma z wykorzystaniem matematycznej teorii permutacji. Nazwa utworzona została od nazwiska polskiego wynalazcy Henryka Zygalskiego. Wynalazek ten odegrał dużą rolę we wczesnym dekryptażu kodów Enigmy przez polski Referat Szyfrów Niemieckich (BS-4) Biura Szyfrów Sztabu Głównego WP.
Geneza
W latach 1935–1936 polscy matematycy z biura szyfrów wprowadzili w dekryptażu komunikatów Enigmy metodę „kart charakterystyk”. Wyparła ona wcześniejszą metodę rusztu oraz metodę zegarową, które znacznie straciły swoją efektywność w związku ze zmianami procedur kodowania wprowadzonymi przez Niemców po 1 października 1936.