Ogłosił jako autor, współautor lub redaktor przeszło 220 prac naukowych: rozpraw, monografii, artykułów, skryptów, referatów, rozdziałów, doniesień i komunikatów, m.in. Uprawa roli (w: Węzłowe zagadnienia rolnictwa północno-wschodniej Polski, Warszawa 1980), Odłogi i ugory w Polsce („Fragmenta Agronomica”, 2000, nr 1). Kierował kilkunastoma programami i projektami badawczymi (grantami Komitetu Badań Naukowych). Pod jego kierunkiem sześciu naukowców przeprowadziło przewody doktorskie, opiekował się dziesięcioma habilitacjami, doczekał się uzyskania przez siedmiu dawnych uczniów tytułu profesorskiego; wypromował też ponad stu magistrów i inżynierów. Był recenzentem licznych prac doktorskich i habilitacyjnych, autorem opinii w sprawie awansów profesorskich i opinii w sprawie nadania doktoratu honoris causa. Przewodniczył siedmiu komitetom organizacyjnym krajowych i międzynarodowych konferencji naukowych. Był członkiem Komitetu Uprawy Roślin Polskiej Akademii Nauk (w tym przewodniczącym Komitetu w kadencji 1999–2002), wieloletnim członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Agrotechnicznych (następnie Polskiego Towarzystwa Agronomicznego;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Janusz Nowicki (agronom) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.