Przykłady thumb|250px|Przekształcanie kwadratu na torus. Torus można sobie wyobrażać jako przestrzeń ilorazową płaszczyzny przez grupę izometrii płaszczyzny generowaną przez przesunięcia o wektory i Przestrzeń ilorazowa powstaje przez utożsamienie punktów płaszczyzny, których współrzędne różnią się o liczby całkowite. W taki sposób każdy punkt jest utożsamiony z wnętrzem kwadratu jednostkowego, początkiem układu współrzędnych, albo z punktami należącymi do wnętrza boków kwadratu jednostkowego leżących na osiach współrzędnych. Zatem utożsamiane są punkty przeciwległych boków kwadratu jednostkowego (ten ostatni etap ilustruje animacja zamieszczona obok). Przekształcenie przyporządkowujące punktowi płaszczyzny jego obraz na torusie jest lokalnym homeomorfizmem, a trójka (płaszczyzna, torus, przekształcenie) realizuje snop grup. Przestrzeń kiełków funkcji gładkiej na parazwartej rozmaitości gładkiej z projekcją gdzie i tworzy snop.
Kategoria snopów nad ustaloną bazą Niech i będą dwoma snopami nad tą samą przestrzenią Niech będzie takim odwzorowaniem ciągłym, że Wtedy przekształcenie nazywa się odwzorowaniem snopów.