mały|Grób Ludwika Jaglika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Ludwik Jakobsfeld (późniejsze nazwisko: Jaglik) pseud. Lutek, Jaglik, Jurek, Stach, Wojciechowski (ur. 29 maja 1911 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1956 tamże) – działacz komunistyczny i związkowy, kierownik Wydziału Propagandy Komitetu Warszawskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1954–1956). Życiorys Syn żydowskiego handlowca Abrama Jakobsfelda, do 1922 uczył się w gimnazjum, naukę przerwał po śmierci ojca i został gońcem i praktykantem w różnych firmach. Od 1927 pomocnik ekspedienta w hurtowni aptecznej i działacz będącego pod wpływami KPP Związku Zawodowego Pracowników Biurowych i Handlowych miasta stołecznego Warszawy. W 1928 wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), 20 maja 1929 aresztowany i, jako niepełnoletni, skazany na półtora roku domu poprawczego. Po zwolnieniu został wybrany członkiem Komitetu Dzielnicowego (KD) KZMP na Powiślu, Powązkach i Ochocie. 4 kwietnia 1932 aresztowany i 18 grudnia 1933 skazany na 5 lat więzienia z zaliczeniem aresztu, w lipcu 1935 otrzymał trzymiesięczną przerwę w odbywaniu kary z powodu choroby i został skierowany przez KC KPP do pracy w MOPR. Został sekretarzem Komitetu Okręgowego (KO) MOPR Górny Śląsk. Listopad 1935 - styczeń 1936 ponownie więziony, zwolniony na mocy amnestii.