Michał Grobelski, pseud. „Doktor Zygmunt” (ur. 31 sierpnia 1889 w Batkowie, pow. Inowrocław, zm. 26 stycznia 1971 w Bydgoszczy) – polski lekarz ortopeda, jeden z twórców Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, lekarz wojskowy w czasie powstania wielkopolskiego, wojny polsko-bolszewickiej, III powstania śląskiego i powstania warszawskiego.
Życiorys Urodził się w roku 1889. Pochodził z Kujaw. Stanisław Iwankiewicz napisał o nimPo upadku powstania warszawskiego Stanisław Iwankiewicz przebywał z Michałem Grobelskim w obozie jenieckim – Stalagu w Zeithain. Podając w swoich wspomnieniach informację o pochodzeniu mjr. dr. Michała Grobelskiego wyjaśnił: „…o czym dowiedziałem się od niego już w obozie.”: „… po kądzieli ostatni Piastowicz kujawski, pan na Kaczkowie i rodowym Gniewkowie” (zob. też Władcy Kujaw, Księstwo inowrocławskie, Zabytki w Gniewkowie).
Po studiach medycznych pracował w dziedzinie ortopedii pod kierunkiem prof. Ireneusza Wierzejewskiego. Do grona bezpośrednich wychowanków profesora – pierwszych członków prężnej poznańskiej szkoły naukowej – należeli, poza Michałem Grobelskim, Wiktor Dega, Franciszek Raszeja, Józef Wolszczan (1900–1946) – przyszły twórca Kliniki Ortopedycznej we Wrocławiu i Henryk Cetkowski (1883–1955) – po II wojnie światowej kierownik oddziału ortopedycznego w Gdyni.