Maximilián Hell (ur. 15 maja 1720 w Selmecbánya, zm. 14 kwietnia 1792 w Wiedniu; znany także jako Miksa Höll) – słowacki jezuita i uczony. Zajmował się głównie astronomią i matematyką.
Życiorys Był synem znanego inżyniera górniczego, konstruktora i wynalazcy, Mateja Kornela Hella i Julianny Wiktorii Staindl oraz starszym bratem inżyniera górniczego Jozefa Karola Hella. Urodził się w 1720 roku, w Szczawnickich Baniach. W 1738 roku wstąpił do zakonu jezuitów i został wysłany na studia filozoficzne do Wiednia. W 1744 roku zaczął studiować matematykę i astronomię, dzięki czemu otrzymał posadę asystenta w jezuickim obserwatorium w Wiedniu. Później wrócił na Słowację, do miasta Lewocza, gdzie nauczał w szkole. W 1747 roku ponownie wyjechał na studia do Wiednia, tym razem teologiczne. W 1752 roku przyjął święcenia kapłańskie, po czym został wykładowcą matematyki w Klużu. W 1755 r. Hell został profesorem Uniwersytetu Wiedeńskiego, gdzie zaczął wykładać mechanikę. Został również mianowany dyrektorem nowego obserwatorium w stolicy Habsburgów. Mimo że na stałe przebywał w Austrii, utrzymywał ścisłe kontakty z astronomami z królestwa Węgier.