Helena Teodorowicz-Karpowska (ur. 1897 w Krasnymstawie, zm. w sierpniu 1944 w Warszawie) – polska artystka malarka.
Życiorys
Urodził się w rodzinie ks. protoprezbitera Terencjusza (1867–1939) i Antoniny z Lewickich (zm. 1944). Miała dwie siostry: Jekatierinę (1898–1977) i Sofię (1899–1991) oraz brata Borisa (1896–1919). Po ukończeniu w 1911 gimnazjum w Warszawie, studiowała w Wyższej Szkole Artystycznej przy Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu w pracowni Dymitra Kardowskiego, po ukończeniu studiów do 1921 przebywała w Rosji Radzieckiej, gdzie uczestniczyła życiu artystycznym a następnie powróciła do kraju i zamieszkała w Warszawie. Należała do Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków. Odbyła podróż artystyczną po Europie, podczas której studiowała we Francji, Włoszech, Hiszpanii. Wyjeżdżała do Stanach Zjednoczonych, przebywała w północnej Afryce. Swoje prace wystawiała w Wilnie, Łodzi, a poza krajem we Włoszech, Niemczech i Rosji Radzieckiej. Sportretowała polskiego nuncjusza Francesco Marmaggiego oraz wykonała dwadzieścia dwa portrety przewodniczących delegacji na konferencję panamerykańską, wiele jej prac zostało zakupionych do zbiorów państwowych oraz przez Zachętę.