Władysław Ostrowski (ur. 29 lipca 1897 w Warszawie, zm. 23 marca 1949 w Krakowie) – polski lekarz-torakochirurg, naczelny chirurg Wojska Polskiego, profesor na Uniwersytecie Warszawskim, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Życiorys Dzieciństwo i studia Urodził się w Warszawie w rodzinie Bolesława Ostrowskiego i Józefy z d. Lachowicz. Ojciec pracował w firmie przewozowej „Hartwig” jako spedytor. Władysław w latach 1908–1914 uczył się w IV Gimnazjum Rządowym. W roku 1914 szkołę ewakuowano do Moskwy, gdzie W. Ostrowski zdał maturę w roku 1916, otrzymując srebrny medal. W latach 1916–1921 studiował medycynę na Uniwersytecie Moskiewskim (utrzymywał się z korepetycji, chorował na tyfus plamisty).
Okres 1921–1939 Po ukończeniu studiów (styczeń 1921) zabiegał o zatrudnienie w klinice chirurgicznej, jednak kandydaturę Polaka odrzucono. Został skierowany do Tweru, gdzie przez kilka miesięcy pracował w szpitalu gubernialnym (oddział chirurgiczny) oraz jako lekarz w szkołach i domach dziecka.