Wykonawcą robót zostało wybrane przedsiębiorstwo SMU-3 (ros. СМУ-3). Głównymi architektem projektu była Marina Baiszewa (Марина Баишева), a funkcje głównych inżynierów pełnili Natalia Chajutina (Наталья Хаютина) i Mark Pakin (Марк Пакин). Problemy przy budowie sprawiało ukształtowanie terenu oraz układ gruntów, a zwłaszcza pięciometrowy dół, na dnie którego znajdowało się bagno, pozostałość po dawnym dnie rzeki. W tej materii konsultacji udzielał profesor nauk technicznych Władimir Łusznikow (Владимир Лушников). Przy konstrukcji fundamentów dół ten został zasypany i odpowiednio wzmocniony budulcem o łącznej masie 20 ton. Architekci musieli wziąć pod uwagę, że działka przeznaczona pod budowę synagogi była relatywnie mała, znajdująca się w odległości 25 metrów od rzeki Iset. Te czynniki uniemożliwiły m.in. budowę odpowiednio dużego parkingu. Przy wznoszeniu centrum trzeba było wziąć także pod uwagę czynniki religijne, budynek musiał być orientowany zgodnie z zasadami judaizmu. Z tego powodu zarzucony musiał zostać pomysł zwrócenia całej budowli w stronę rzeki i skomponowania go z lustrem wody. Wznoszenie budynku trwało około dwóch lat. Budowa rozpoczęła się w 2002 roku, a ukończona została w 2005 roku. Datki na budowę pochodziły z całego świata.