Michel Adlen (ur. 15 maja 1898 w Łucku, zm. 21 stycznia 1980 w Paryżu) – ukraiński malarz pochodzenia żydowskiego tworzący we Francji, należący do École de Paris.

Od 1918 do 1920 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, ilustrował pismo „Die Muskete”, tam też miała miejsce pierwsza wystawa jego twórczości. W 1923 przez krótki czas przebywał w Berlinie, gdzie również brał udział w wystawach malarstwa. W tym samym roku wyjechał do Francji, zamieszkał w Paryżu i tam spędził resztę życia. W 1929 otrzymał obywatelstwo francuskie. W 1932 ukazał się pierwszy album z litografiami Michela Adlena, przedmowę do niego napisał André Salmon. Brał udział w zorganizowanej w 1936 w Warszawie Międzynarodowej Wystawie Drzeworytów, rok później rozpoczął współpracę z czasopismem „Nos artistes”. W 1955 Armand Lanoux wydał monografię dotyczącą twórczości Adlena, pięć lat później została ona opublikowana w szerszym zakresie pod tytułem „Clown de Paris”. Ostatni album malarstwa ukazał się w 1963, przedmowę do niego napisał Peter McOrlan. Jego prace były wystawiane w Salonie Jesiennym, Salonie des Tuileries i innych wystawach. Był członkiem wielu ugrupowań artystycznych m.in. La Satire, Les Imagiers, L’Araigne, należał do Société des Artistes Russes.