Martwa natura James Peale był jednym z pierwszych malarzy amerykańskich, który poświęcił uwagę martwej naturze. XVIII-wieczni artyści amerykańscy studiowali martwe natury (kwiaty, książki i dokumenty), aby poprzez ich dodanie uatrakcyjnić malowane portrety. Również Charles Willson Peale na obrazie Rodzina Peale’ów (1771–73 i 1809, New-York Historical Society) umieścił martwą naturę z owoców, czyniąc z nich w ten sposób aluzję do płodności kobiet siedzących wokół stołu, a z łupin owocowych – kalambur odnośnie do nazwiska rodzinyGra słów: ang. peel (łupina) i Peale (nazwisko) – wyrazy jednakowo brzmiące, ale o różnym znaczeniu. W 1795 roku James Peale wystawił martwą naturę z owoców i 9 miniatur oraz portret rodziny na Columbianum, galerii sztuki akademickiej w Filadelfii. Jego bratanek, Raphaelle Peale skupił się na malowaniu martwych natur po roku 1810. Opracowując temat na wzór romantyczny, ukazywał w zmysłowy sposób owoce, wino, ciasta, ryby czy mięso. Martwe natury Jamesa Peale’a były natomiast przykładem klasycznego porządku i poczucia obfitości. Takie prace jak Martwa natura (1825, Worcester Art Museum zdradzają jego upodobanie do motywów owocowych, silnego światła skupionego na głównym temacie i ciemnego tła oraz kontrolowanego stosowania farb.