Michaił Konstantinowicz Diterichs (; ur. w Sankt Petersburgu, zm. 9 września 1937 w Szanghaju) – rosyjski wojskowy, generał armii carskiej, a następnie kluczowa osoba ruchu białych na Syberii.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej jako syn generała. Od 1 września 1892 służył w rosyjskiej armii, 1900 ukończył z 1 lokatą Nikołajowską Akademię Sztabu Generalnego, był starszym adiutantem sztabu 2 Dywizji Grenadierów, w latach 1902–1904 ober-oficerem, następnie sztab-oficerem przy sztabie 17 Korpusu Armijnego, a 1906–1909 przy sztabie 17 Korpusu Armijnego. W latach 1904–1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W 1908 został skierowany do 8 Pułku Łubieńskiego, w latach 1909–1910 był sztab-oficerem przy sztabie Kijowskiego Okręgu Wojskowego, 1910–1913 starszym adiutantem sztabu tego okręgu, 30 czerwca 1913 został szefem Wydziału Mobilizacyjnego Sztabu Generalnego Armii Imperium Rosyjskiego. 30 września 1914 został generalnym kwatermistrzem sztabu 3 Armii, od 28 października do 12 listopada 1914 pełnił obowiązki szefa sztabu 3 Armii, 19 marca 1915 został p.o. generalnego kwatermistrza, a 1 kwietnia 1915 generalnym kwatermistrzem sztabu Frontu Południowo-Zachodniego w I wojnie światowej.