Stanisław Dawidowicz (ur. 17 czerwca 1911 w Czarnej, zm. 12 lipca 1969 w Kielcach) – działacz komunistyczny i związkowy.
Życiorys Od 1924 pracował w hucie "Stąporków" i działał w Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK) (od 1930 KZMP). Brał udział w strajkach i demonstracjach robotników, od 1929 był formierzem w hucie "Ludwików" w Kielcach, gdzie działał w Związku Zawodowym Robotników Przemysłu Metalowego w Polsce. 1932-1934 odbywał służbę wojskową, od 1935 pracował w odlewni w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie współorganizował komórkę Związku Robotników Przemysłu Metalowego. Od marca 1936 ponownie pracował w hucie "Stąporków" i był tam przewodniczącym zarządu Związku Robotników Przemysłu Metalowego, współorganizował strajki i wiece, za co został zwolniony z pracy w grudniu 1936. 1937-1939 robotnik w hucie "Ludwików", IX 1939 udał się do Lwowa, gdzie nawiązał kontakt z okupacyjnymi władzami sowieckimi, w porozumieniu z którymi w końcu października 1939 wrócił do Kielc i zorganizował na Kielecczyźnie i w okolicach Częstochowy siatkę wywiadowczą i łączność z Armią Czerwoną, której przekazywał informacje z GG. Po 1942 współorganizował sabotaż i dywersję na zapleczu Niemców, współpracował z oddziałami GL-AL na Kielecczyźnie i ukrywał partyzantów tych formacji. Często zmieniał miejsce pobytu z powodu poszukiwania go przez gestapo.