Taki stan rzeczy trwał do 5 stycznia 1957. W związku z utworzeniem III ligi, mistrz okręgu białostockiego, od sezonu 1952 (z wyjątkiem 1953) uzyskiwał do niej bezpośredni awans. W 1959 roku utworzono białostocką ligę okręgowa, będącą trzecim poziomem ligowym. Od sezonu 1966/67 istniała ponownie III liga, natomiast od sezonu 1980/81 powrócono do nazwy liga okręgowa dla najwyższego poziomu rozgrywek w białostockim OZPN. W sezonach 1973/74-1975/76 już drugi raz trzecim poziomem ligowym w kraju była liga okręgowa. Jej zwycięzcy grali w barażach o II ligę. W 1976 roku, w związku z reformą administracyjną, zasięg terytorialny białostockiego OZPN się zmniejszył. Ponadto ponownie utworzono III ligę międzywojewódzką. Zwycięzca klasy okręgowej musiał grać w barażach o awans do III ligi ze zwycięzca suwalskiej okręgówki. W sezonie 1989/90 utworzono wspólną klasę okręgową białostocko-łomżyńsko-suwalską. Od sezonu 1990/91 OZPN Suwałki utworzył swoją klasę okręgową, a zespoły z OZPN Białystok grały w jednej okręgówce z drużynami z OZPN Łomża. Zwycięzca tej ligi awansował do III ligi, a zespół, który zajął 2. miejsce grał w barażu między innymi ze zwycięzcą suwalskiej klasy okręgowej.