Róża bez kolców – powieść autorstwa Zofii Urbanowskiej z 1903.
Powieść należy do tendencyjnej literatury pozytywistycznej i pozostaje pod silnym wpływem Stanisława Witkiewicza. Autorka przejęła w niej witkiewiczowski punkt widzenia na góralszczyznę zaprezentowany w Na przełęczy. Dzieło idealizuje górali podhalańskich i jest przejawem ludomanii. W tekście umieszczono liczne hiperbole i patetyczne porównania. Podhalanie to np. lud wybrany, a Tatry są tak piękne z powodu boskiej interwencji. Twarze górali przyrównane zostały do twarzy lordów bądź Rzymian, Tytus Chałubiński stał się Krzysztofem Kolumbem, a Andrzej Chramiec miałby być potomkiem dawnych kapłanów i strażników góralskiego chramuJan Majda, Literatura o Tatrach i Zakopanem (do roku 1918), Ossolineum-PAN Kraków, 1981, s. 49, ..
Edycje Róża bez kolców po raz pierwszy została opublikowana w 1900 na łamach „Wieczorów Rodzinnych”Jazowska-Gumulska M. Róża bez kolców... s. 147.. W numerach 1–51 ukazywały się odcinki części I i II. W 1901 w numerach 6–32 wydrukowano część III. Opisy przyrody, sztuki podhalańskiej, fauny i flory Tatr zostały wzbogacone odpowiednimi ilustracjami. Pierwsze bogato ilustrowane wydanie w formie książki ukazało się w 1903 nakładem Księgarni K. Grendyszyńskiego w Petersburgu.