W Polsce tuf filipowicki występuje na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej w Filipowicach (stąd nazwa) koło Krzeszowic, na południowo wschodnim zboczu Kowalskiej Góry zwanym Czerwona Skała. Tufy o składzie zbliżonym do filipowickiego występują na Dolnym Śląsku w utworach czerwonego spągowca.
Kamieniołom Czerwona Skała Był on eksploatowany na lokalne potrzeby budowlane od połowy XIX wieku. Kamieniołom Czerwona Skała w latach 70. XX wieku stał się własnością państwowego przedsiębiorstwa z Miękini, później z Czatkowic. Wybudowano asfaltową drogę łączącą kamieniołom z bocznicą kolejową kamieniołomu w Miękini. Planowano dużą eksploatację złoża. Kamieniołom był czynny do końca lat 80. XX wieku.
Zastosowanie tufu filipowickiego Skała cechuje się dobrymi właściwościami termoizolacyjnymi, jest twarda i łatwa w obróbce. Tuf w okresie działania kamieniołomu stosowano w budownictwie jako kamień łamany i łupany rzędowo, rzadziej w postaci regularnych ciosów i bloczków. Stosowano go w postaci płyt okładzinowych w parterowych częściach budynków, do budowy ogrodzeń, murów, w Filipowicach i okolicznych miejscowościach (głównie w latach 50.