W ramach operacji wiślańsko-odrzańskiej do walki z przyczółka baranowsko-sandomierskiego wyruszyły: 3 Gwardyjska Armia Pancerna gen. płk. Pawła Rybałko, 4 Armia Pancerna gen. płk. Dmitrija Leluszenko, 3 Gwardyjska Armia gen. płk. Wasilija Gordowa, 5 Gwardyjska Armia gen. płk. Aleksieja Żadowa, 13 Armia gen. płk. Nikołaja Puchowa, 52 Armia gen. płk. Konstantina Korotiejewa i 60 Armia gen. płk. Pawła Kuroczkina.
Po zakończeniu wojny ofensywę upamiętniono na wschód od wsi Mokre pomnikiem z napisem:
Udział w walkach na przyczółku oddziałów Batalionów Chłopskich, Armii Krajowej i Armii Ludowej
W walkach o uchwycenie przyczółka w okolicach Tarnobrzega i zdobycie miasta walczył oddział Batalionów Chłopskich dowodzony przez Stanisława Ordyka.
Przy współudziale partyzantów z oddziału Batalionów Chłopskich dowodzonym przez Władysława Szklarza armia radziecka zdobyła przyczółki na Wisłoce.