Áed II Róin („Owłosiony”) (zm. 735 r.) – król Ulaidu (Ulsteru) z dynastii Dál Fiatach od 708 r. do swej śmierci, syn króla Ulaidu Bécca I Bairrche’a i jego żony Conchend, córki Congala III Cendfoty, króla Ulsteru.
Między Dál nAraidi a Dál Fiatach od wielu lat trwała walka o zwierzchnictwo nad Ulaidem. Áed objął tron po śmierci Cú Chuarána mac Dúngaile z Dál nAraidi. W 712 r. Ulaid pod rządami Dál Fiatach został pokonany przez wrogów, a Dubthach mac Bécce, brat Áeda, zginął. W 714 r. doszło do bitwy między dwoma synami Bécca I Bairrche’a a Conchobarem, synem króla Uí Echach Cobo Bressala mac Fergusa (zm. 685 r.), Tenże był synem Fergusa V mac Áedáin, króla Ulaidu. Przedstawiciele Dál Fiatach zostali zwycięzcami tej bitwy.
Źródła pod rokiem 730 podały, że brat Óengus spoczął, czyli zmarł. W 735 r. arcykról Áed V Allán z Cenél nEógain pokonał Áeda Róina pod Faughart, w Magh Muirtheimhne w ob. hr. Louth. Áed Róin poległ razem z Conchadem mac Cúanach z Uí Echach Cobo. Odcięto mu pośmiertnie głowę. Do tego konfliktu doszło w wyniku profanacji kościoła, Cell Conna, drogiego dla Áeda Allána przez jednego z ludzi Áeda Róina, dla których Congus, opat Armagh zażądał ukarania. To zwycięstwo zakończyło się utratą zwierzchnictwa nad Conaill Muirtheimne na rzecz Uí Néill.