Obwód zabajkalski (ros. Забайкальская область) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w Syberii wschodniej, utworzona ukazem Mikołaja I przez wyłączenie okręgów wierchnieudińskiego i nerczyńskiego z guberni irkuckiej i połączenie ich w samodzielny obwód. Stolicą obwodu była Czyta. Zlikwidowany w 1922.
Obwód był położony pomiędzy 49°54′ a 67° szerokości geograficznej północnej i 102°37′ a 121°26′ długości geograficznej wschodniej. Graniczył od zachodu, północnego zachodu i północy z gubernią irkucką (od której oddzielał go Bajkał), od północy z obwodem jakuckim. Na wschodzie graniczył z obwodem amurskim, część wschodniej i południowa granica obwodu była jednocześnie granicą państwową Imperium z Cesarstwem Chińskim (Mandżurią i Mongolią Zewnętrzną).
Powierzchnia obwodu wynosiła w 1897 – 613 000 km². Obwód w początkach XX wieku był podzielony na 8 ujezdów (do 1901 – okręgów).
Demografia Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 672 037 osób – Rosjan (65,1%), Buriatów (26,7%), Ewenków (4,5%), Żydów (1,2%), Ukraińców, Białorusinów, Mongołów i Chińczyków.