Aleksander Skwarczewski (ur. 19 kwietnia 1915 w Wilnie, zm. 1 marca 1972 w Łodzi) – polski lekarz, społecznik, bibliofil.
Rodzina i wykształcenie Ojciec Aleksander – inżynier kolejowy, matka Eugenia – artysta plastyk. Szkołę średnią ukończył w Wilnie, gdzie też w 1939 uzyskał dyplom lekarza medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie.
Praca zawodowa Pracę rozpoczął w szpitalu św. Jakuba w Wilnie. W czasie okupacji niemieckiej był kierownikiem szpitala w Świrze, miał opinię oddanego lekarza opiekującego się z wielką troskliwością swoimi pacjentami. Wykazywał wiele zrozumienia dla polskich obywateli narodowości żydowskiej, zatrudniał ich w administracji szpitala, dzięki czemu uchronił wiele osób od zamknięcia w getcie i eksterminacji.
Przez cały okres okupacji niemieckiej brał czynny udział w ruchu oporu.
W początku 1945 znalazł się na terenach Polski. Przez Nadzwyczajną Komisję do Walki z Epidemią, został mianowany dyrektorem szpitala zakaźnego w Ełku. W 1947 przeprowadził się do Łodzi, i tu z krótkimi przerwami, pracował do ostatnich chwil swojego życia.
Zainteresowania i działania pozazawodowe