Wsiewołod Wiaczesławowicz Iwanow (ros. Всеволод Вячеславович Иванов; ur. w Lebiażje, Imperium Rosyjskie, zm. 15 sierpnia 1963 w Moskwie, Rosyjska Federacyjna SRR) – rosyjski pisarz i dramaturg, autor opowiadań historycznych, m.in. o wojnie domowej na Dalekim Wschodzie.
Życiorys Urodził się w osadzie Lebiażje we włości lebiażyńskiej, ujezdzie pawłodarskim, guberni semipałatyńskiej, Imperium Rosyjskiego (obecnie auł Akku, rejon pawłodarskij, obwód pawłodarski, Kazachstan).
Matka wywodziła się z polskich zesłańców-katorżników; ojciec był robotnikiem, a następnie wiejskim nauczycielem, zmarł wcześnie.
Młodość Iwanow spędził w Zachodniej Syberii. Nie ma pełnego wykształcenia – ukończył osiedlową szkołę i rok w pawłodarkiej szkole rolniczej. Wcześnie zaczął zarabiać na życie – parał się wieloma profesjami, był m.in. pomocnikiem subiekta w sklepie, zecerem, marynarzem, ładowaczem, a nawet cyrkowym klaunem. Dużo podróżował po Syberii, Uralu i Kazachstanie.
Od 1915 roku zajmuje się twórczością literacką. Pierwsze opowiadanie Syn osieni opublikował w 1916 roku, a pierwszą książkę Rogulki (1919) Iwanow własnoręcznie wydrukował w drukarni omskiej gazety „Wpieriod” w 30 egzemplarzach. Jedno z jego opowiadań – Na Irtysze zostało wysłane M.