Józef Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 1704 w Sandomierzu, zm. 6 sierpnia 1755 roku) – książę, podstoli litewski w latach 1744–1755, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1741 roku, generał-lejtnant wojsk koronnych w 1752 roku, generał major wojsk koronnych od 1748 rokuTomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717–1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 468., szef Regimentu Dragonów w 1746 rokuTomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717–1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 463., starosta jahorlicki, perejasławski i sądecki.
Był synem Jerzego Aleksandra. Żonaty z Felicjanną Jabłonowską, później z Agnieszką Magdaleną Lubomirską, był bezpotomny.
Poseł na sejm nadzwyczajny 1750 roku z województwa kijowskiegoDiarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 30..
W 1748 roku odznaczony Orderem Orła Białego.
Bibliografia