Mściwoj – książę Obodrytów, panujący w drugiej połowie X wieku, prawdopodobnie syn Nakona.
W wyniku podziału władzy po śmierci ojca przypadło mu panowanie nad plemieniem Obodrytów; Żelibór, być może jego brat, otrzymał władzę nad Wagrami. Według Widukinda obaj władcy darzyli się wzajemną nienawiścią. Po dwóch przegranych wojnach z Sasami Mściwoj zawarł z nimi porozumienie. Poparcie Sasów zapewniło mu korzystne rozstrzygnięcie przez margrabiego Hermanna sporu z Żeliborem. Upokorzony Żelibór podniósł bunt i wezwał na pomoc Wichmana, ostatecznie został jednak pokonany i złożony z tronu.
Był chrześcijaninem, Thietmar z Merseburga przywołał jego osobistego kapelana imieniem Awikon jako jednego ze swoich informatorów. Za panowania Mściwoja w 968 roku erygowane zostało obodryckie biskupstwo z siedzibą w Stargardzie Wagryjskim. Według częściowo kwestionowanej relacji, zamieszczonej w Kronice Słowian Helmolda, Mściwoj uczestniczył w wyprawie wojennej cesarza Ottona II do Italii, w trakcie której stracił większość swoich wojsk.